Αρχείο για Απρίλιος 2007

Θλίβομαι, έχασα τον Ναπολέοντα μου

Απρίλιος 30, 2007

Στις 21 Μαρτίου είχα αναρτήσει ανακοίνωση με τίτλο «Ένας μικρός , μα πολύ μικρός Ναπολέων» σατυρίζοντας την όλη συμπεριφορά του τότε υπουργού κ Σάββα Τσιτουρίδη. Ομολογώ ότι έσφαλα ο κ Τσιτουρίδης και στόχους ήξερε να βάζει και στρατηγική είχε για την εκπλήρωση τους. Το κοινό με τον μεγάλο στρατηλάτη ήταν ο σωματότυπος και η ατέλειωτη οίηση που δεν τον εγκατέλιωε ούτε την ημέρα της άδοξης πτώσης του. Δές συνέντευξη του στο Βήμα της Κυριακής (29-4-2007). Εκείνο που με στενοχωρεί είναι το ότι αποπέμφθη για το έλλασον και όχι για το μείζον. Έφυγε για μια πιθανή συμμετοχή συνεργάτου του στο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου και όχι για το ξεπούλημα της περιουσίας των Ταμείων. Αυτά έχει η πρωθυπουργική δημοκρατία κ Σάββα μου ή μήπως διαφωνείτε; Νομίζω ότι σας προστάτεψε πολιτικά

Καρυωτάκης και Δημόσια Υγεία

Απρίλιος 25, 2007

Ο ποιητής Κ.Καρυωτάκης στην Ιατρική βιβλιογραφία είναι γνωστός για την σύφιλη και για την μελαγχολία που τον κατέτρυχε. Άγνωστο είναι ποια η σχέση του δευτέρου νοσήματος με το πρώτο. Πιθανολογείται όμως βάσιμα αιτιώδης σχέση και συνάφεια. Λίγο πριν αυτοκτονήσει είχε επισκεφθεί το Παρίσι για «απονενοημένες» ιατρικές εξετάσεις.
Εκείνο που δεν είναι ευρύτερα γνωστό είναι η σχέση του με τον διοικητικό μηχανισμό Υγείας. Τον Απρίλιο του1923 διορίζεται έκτακτος υπάλληλος του Υπουργείου Υγιεινής, Πρόνοιας και Αντιλήψεως και τον Οκτώβριο του ίδιου έτους διορίζεται μόνιμος εισηγητής στην Κεντρική
Υπηρεσία του Υπουργείου Υγιεινής και τον Νοέμβριο αναλαμβάνει Προϊστάμενος του
Β’ Γραφείου Εποπτείας Εγκαταστάσεως Προσφύγων. Τον Σεπτέμβριο του1925
τοποθετείται στο Τμήμα Κοινωνικής Υγιεινής ως Γραμματέας του Ιατροσυνεδρίου (= Ανωτάτου Υγειονομικού Συμβουλίου). Mετά από την κατάργηση του υπουργείου Υγιεινής τον Ιανουάριο του 1926 τοποθετείται στην διεύθυνση Υγιεινής του Υπουργείου Εσωτερικών. Και με την επανασύσταση του υπουργείου Υγιεινής, επανέρχεται τον Δεκέμβριο στο Τμήμα Αγαθοεργών Ιδρυμάτων, ενώ 1927 μετακινείται στο Τμήμα Λοιμωδών Νόσων.
Το παρατιθέμενο ποίημα γράφτηκε το 1923 με την ανάληψη καθηκόντων στο υπουργείο Υγιεινής με τίτλο «Τραγούδι παραφροσύνης» και περιλήφθηκε στην συλλογή «Ελεγεία και Σάτιρες»,με τίτλο «Ωχρά σπειροχαίτη». Κατά την γνώμη του γράφοντος με κανένα τρόπο δε μπορεί θεωρηθεί
ως σάτιρα αλλά αποτελεί δυσνόητο εσωτερικό θρήνο για την κατάσταση στην οποία ο ποιητής είχε περιπέσει εξ αιτίας της υγείας του

ΩΧΡΑ ΣΠΕΙΡΟΧΑΙΤΗ

Ήταν ωραία σύνολα τα επιστημονικά

βιβλία, οι αιματόχαρες εικόνες τους, η φίλη

που αμφίβολα κοιτάζοντας εγέλα μυστικά,

ωραίο κι ό,τι μας εδίναν τα φευγαλέα της χείλη…

Το μέτωπό μας έκρουσε τόσο απαλά, με τόση

επιμονή, που ανοίξαμε για να ‘μπει σαν κυρία

η Τρέλα στο κεφάλι μας, έπειτα να κλειδώσει.

Τώρα η ζωή μας γίνεται ξένη, παλιά ιστορία.

Το λογικό, τα αισθήματα μάς είναι πολυτέλεια,

βάρος, και τα χαρίζουμε του κάθε συνετού.

Κρατούμε την παρόρμηση, τα παιδικά μας γέλια,

το ένστικτο ν’ αφηνόμεθα στα χέρι του Θεού.

Μια κωμωδία η πλάση Του σαν είναι φρικαλέα,

Εκείνος, που έχει πάντοτε την πρόθεση καλή,

ευδόκησε στα μάτια μας να κατεβάσει αυλαία

— ω, κωμωδία! — το θάμπωμα, τ’ όνειρο, την άχλη.

…Κι ήταν ωραία ως σύνολο η αγορασμένη φίλη,

στο δείλι αυτό του μακρινού πέρα χειμώνος, όταν,

γελώντας αινιγματικά, μας έδινε τα χείλη

κι έβλεπε το ενδεχόμενο, την άβυσσο που ερχόταν


Asteroid: Ο πιο κακός οιωνός

Απρίλιος 25, 2007

Asteroid: Ο πιο κακός οιωνός

Νεοελλενική οπισθοδρομηκότητα

Απρίλιος 24, 2007
sfrang

Στον μακαριώτατο αλλά και όλους θιασώτες της Ελλάδος Ελλήνων Χριαστιανών που δεν κατάφεραν να γίνει καθολικώς διαμαρτυρομένων αφιερώνεται η ανάρτηση της 21ης Απριλίου του κ Φραγκόπουλου

Powered by ScribeFire.

Η ιστορία της Τεχνολογίας

Απρίλιος 22, 2007
Υπάρχει διάχυτα η αντίληψη ότι ο άνθρωπος που δεν είναι γνώστης της ιστορίας δεν είναι ολοκληρωμένος. Γεννάται όμως το ερώτημα ποιός είναι ο κλάδος εκείνος της ιστορίας ειναι απαραίτητος για την ολοκλήρωση. Κατά την γνώμη μου πρέπει να περιλμβάνεται η ιστορία του Πολιτισμού και της Τεχνολογίας.Ως προς την τελευταία η ηλεκτρονική έκδοση του καθηγητού κ Φραγκόπουλου που την βρίσκει κανείς στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://sfrang.com/historia/default.htm καλύπτει αρκετά καλά το θέμα

Powered by ScribeFire.

Η ζωή του Μπετόβεν

Απρίλιος 11, 2007

Ο Μπετόβεν γεννήθηκε στη Βόννη το 1770. Η ακριβής ημερομηνία γέννησης του δεν είναι γνωστή, βαφτίστηκε όμως στις 17 Δεκεμβρίου. Καταγόταν από μουσική οικογένεια, αν και κανένας από τους προγόνους του δεν διακρίθηκε στη σύνθεση. Ο παππούς του ήταν φλαμανδικής καταγωγής και διευθυντής χορωδίας στην Αυλή του Πρίγκηπα Εκλέκτορα της Κολωνίας στη Βόννη. Ο πατέρας του, Johann van Beethoven, εργάστηκε ως επαγγελματίαςτενόρος στην ίδια χορωδία ενώ παρέδιδε και μαθήματα πιάνου και τραγουδιού. Παράλληλα αποτέλεσε τον πρώτο δάσκαλο μουσικής του Λούντβιχ, ωστόσο η σχέση τους ήταν μάλλον κακή, καθώς ο πατέρας του τον καταπίεζε διαρκώς και προσπαθούσε να τον εκμεταλλευτεί παρουσιάζοντας τον ως παιδί θαύμα. Αργότερα, ο Christian Neefe ανέλαβε το έργο της μουσικής του εκπαίδευσης.
Σε ηλικία 12 ετών δημοσιεύτηκε η πρώτη του σύνθεση και ο Neefe δήλωσε πως επρόκειτο για το νέο Μότσαρτ. Ο Μπετόβεν συνέχισε να συνθέτει έργα ενώ συγχρόνως άρχισε να εργάζεται ως οργανίστας στην Αυλή. Το 1787 μια ξαφνική αρρώστια της μητέρας του, στερεί τη δυνατότητα από τον νεαρό Μπετόβεν να μεταβεί στη Βιέννη προκειμένου να κάνει μαθήματα με τον Μότσαρτ. Λίγο αργότερα όμως, το 1792, ο Ιωσήφ Χάυδν, κανόνισε να πάει τελικά στη Βιέννη για να σπουδάσει μαζί του. Η εκπαίδευση του στο πλευρό του Χάυδν διήρκησε συνολικά δύο χρόνια. Επιπλέον σπούδασε αντίστιξη για ένα χρόνο με τον Johann Georg Allbrehtsberger και φωνητική σύνθεση με τον Antonio Salieri. Σταδιακά, άρχισε να αναγνωρίζεται η αξία του, αρχικά ως πιανίστας αλλά αργότερα και ως συνθέτης. Σε αντίθεση με την πλειοψηφία των συνθετών της εποχής, ο Μπετόβεν δεν ανήκε στην Αυλή ούτε εργάστηκε για την εκκλησία, αλλά διατήρησε την ανεξαρτησία του ως συνθέτης. Κατόρθωνε να συντηρείται είτε με έσοδα από τις δημόσιες συναυλίες του είτε παράγοντας και έργα παραγγελίες. Την πρώτη δημιουργική του περίοδο, κατάφερε να καθιερωθεί στη Βιέννη χάρη στην σημαντική υποστήριξη του αριστοκρατικού κύκλου της Αυστρίας, της Βοημίας και της Ουγγαρίας.
Ένα από τα σημαντικότερα κα πιο τραγικά γεγονότα της ζωής του Μπετόβεν αποτέλεσε η κώφωση του. Άρχισε να χάνει την ακοή του από την ηλικία των 26 ετών, το 1796 (κατά άλλους αρχίζει λίγα χρόνια αργότερα) και περίπου το 1820 θεωρείται πως ήταν ολοκληρωτικά κουφός. Το γεγονός αυτό προκαλούσε μεγάλη θλίψη στον Μπετόβεν, η οποία αποτυπώνεται και σε γράμμα του προς τους αδελφούς του, το 1802, με την παράκληση να διαβαστεί μετά το θάνατό του, γνωστό και ως »Διαθήκη του Heiligenstadt» Παρά την απώλεια της ακοής του, έγραψε μουσική μέχρι το τέλος της ζωής του. Η υγεία του Μπετόβεν ήταν γενικά κακή και το 1826 επιδεινώθηκε δραστικά, γεγονός που οδήγησε και στο θάνατο του τον επόμενο χρόνο.Ο θάνατος του ήταν αποτέλεσμα κίρρωσης ήπατος.
Τα στοιχεία και η φωτογραφία ελήφθησαν από τηνΒικιπαιδεία και το ιστολόγιο του φίλου κ. Πέππα

Powered by ScribeFire.

Cranberry και ουρολοιμώξεις

Απρίλιος 4, 2007

Με άρθρο μας (Ειρήνη Σκούρα και Νεάρχος Γαλανάκης) που πρόκειται να δημοσιευθεί στο έγκυρο ιατρικό περιοδικό Ιατρική εξετάζεται η αποτελεσματικότητα των προϊόντων Cranberry στην πρόληψη των λοιμώξεων του ουροποιητικού

Το cranberry (vaccinium macrocarpon) ή μακροκάρπιο στα Ελληνικά κατείχε σημαντική θέση στην παραδοσιακή ιατρικήτων γηγενών της Βορείου Αμερικής. Η κύρια θεραπευτική του εφαρμογή αφορούσε τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Ο προτεινόμενος αντιβακτηριακός μηχανισμός δράσης φαίνεται να είναι η ανάσχεση της βακτηριακής προσκόλλησης στην μεμβράνη των κυττάρων του ξενιστή. Οι προανθοκυανιδίνες, συστατικό που βρίσκεται αποκλειστικά στα cranberries, αναστέλλουν τις προσκολλητίνες (pfibriated adhesions) ορισμένων οροτύπων του Ε. coli καθώς και άλλων βακτηριδίων. Συστηματικές ανασκοπήσεις κατέδειξαν ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για την τεκμηριωμένη εφαρμογή του στη θεραπεία των λοιμώξεων του ουροποιητικού. Υπάρχουν, ωστόσο, τεκμηριωμένες μελέτες σχετικά με την αποτελεσματικότητα του ‘cranberry’ στην πρόληψη των ουρολοιμώξεων σε συγκεκριμένες ομάδες ασθενών (σεξουαλικά ενεργείς γυναίκες με ιστορικό υποτροπιαζουσών ουρολοιμώξεων). Η αποτελεσματικότητά του στην πρόληψη των λοιμώξεων του ουροποιητικού σε παιδιά και υπερήλικες δεν είναι ξεκάθαρη. Τα συμπεράσματα των κλινικών μελετών υστερούν αξιοπιστίας γιατί στερούνται τυποποίησης της χρησιμοποιούμενης δοσολογίας και μορφής του cranberry. Έχουν δημοσιευθεί σποραδικές περιπτώσεις αλληλεπίδρασης με τα κουμαρινικά παράγωγα, ως εκ τούτου θα πρέπει να αποφεύγεται η συνταγογράφησή του σε ασθενείς που λαμβάνουν ανταγωνιστές βιταμίνης Κ. Συμπερασματικά το cranberry μπορεί να αποτελεσει καλή εναλλακτική λύση στην πρόληψη των λοιμώξεων του ουροποιητικού. Μέχρι της δημοσιεύσεως όποιος συνάδελφος θα ήθελε τον βιβλιογραφικό κατάλογο μπορεί να μας τον ζητήσει .