Αρχείο για Μαΐου 2007

Ημέρα κατά του Καπνίσματος σήμερα

Μαΐου 31, 2007


Αν ακούσατε στα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις σήμερα είναι μέρα κατά του καπνίσματος. Τώρα θα μου πείτε στην χώρα των θεριακλήδων ποια η έννοια του γιορτασμού, όταν η χώρα έχει μεταβληθεί σε απέραντο καπνιστήριο.
Όταν κανείς και πουθενά δεν σέβεται τα δικαιώματα των μή Καπνιστών (η κούνια που μας κούναγε παθητικοί καπνιστές είμαστε όλοι).
Όταν οι αποφάσεις, τα διατάγματα, οι νόμοι για την απαγόρευση του καπνίσματος έχουν βγει για να ξεγελάσουμε τους κουτόφραγκους να μη μας παρακολλάνε.
Όταν τα νοσοκομεία μας είναι, όπως προφυέστατα τα σχεδίασε πριν λίγα χρόνια ο καλός συνάδελφος και φίλος Π. Τσαπόγας , απέραντα στακτοδοχεία.
Όταν οι βουλευτές μας καπνίζουν αρειμανίως από τηλεοράσεως ( λεγε με Γαριφαλιά Κανέλλη), ενώ γνωρίζουν ότι κάτι τέτοιο αν δεν είναι απαγορευμένο είναι ανοίκειο και δεν συμβαίνει πουθενά της γης.
Όταν συνάδελφοι γιατροί ενημερώνουν τους αρρώστους τους για τις βλαβερές συνέπειες με το τσιγάρο ή την πίπα στο στόμα.
Όταν ο καπνός πωλείται ελεύθερα στους ανηλίκους
Όταν οι μη καπνιστές γίνονται αντικείμενα λοιδορίας, εάν ζητήσουν από τους καπνιστές να σταματήσουν το κάπνισμα σε απαγορευμένους χώρους
Όταν το άναμμα του τσιγάρου σε οποιοδήποτε χώρο θεωρείται γνώρισμα ελευθερόφρονος ατόμου.
Πέστε μου δεν είναι ειρωνεία ή εμπαιγμός μετά από αυτά, ως λαός και κράτος να χαρακτηρίζουμε την ημέρα αυτή ημέρα κατά του καπνισματος

Μια γελοιογραφία, χίλιες λέξεις

Μαΐου 31, 2007

Οι λέξεις είναι φτωχές για την περιγραφή του άθλιου περιβάλλοντος που ζούμε. Ελπίζω η πολύ έξυπνη σάτιρα της γελοιογραφίας του Α. Πετρουλάκη να μας κάνει να ξεχάσουμε τον αρχιεπίσκοπο, τα ομόλογα, τις εκατέρωθεν κατηγορίες για επηρεασμό της δικαιοσύνης (προεκλογική περίοδος βλέπετε) κλπ και ας θυμόμαστε ότι τα αίτια της ιστορίας είναι οικονομικά ή ότι η οικονομία (και όχι η βία) είναι μαμή της ιστορίας

Και τώρα λίγοι στίχοι

Μαΐου 30, 2007


H ποίηση καθώς λένε πολλοί όπως και η μουσική εξημερώνει ήθη και ανθρώπους. Σε τούτη την εποχή της ευτέλειας των πάντων μας χρειάζεται κάτι τονωτικό. Νομίζω ότι οι στίχοι του Μ Αναγνωστάκη βοηθούν προς αυτό το σκοπό

Νέοι της Σιδώνος

Kανονικά δεν πρέπει νάχουμε παράπονο
Kαλή κι εγκάρδια η συντροφιά σας, όλο νιάτα,
Kορίτσια δροσερά- αρτιμελή αγόρια
Γεμάτα πάθος κι έρωτα για τη ζωή και για τη δράση.
Kαλά, με νόημα και ζουμί και τα τραγούδια σας
Tόσο, μα τόσο ανθρώπινα, συγκινημένα,
Για τα παιδάκια που πεθαίνουν σ’ άλλην Ήπειρο
Για ήρωες που σκοτωθήκαν σ’ άλλα χρόνια,
Για επαναστάτες Mαύρους, Πράσινους, Kιτρινωπούς,
Για τον καημό του εν γένει πάσχοντος Aνθρώπου.
Iδιαιτέρως σάς τιμά τούτη η συμμετοχή
Στην προβληματική και στους αγώνες του καιρού μας
Δίνετε ένα άμεσο παρών και δραστικό- κατόπιν τούτου
Nομίζω δικαιούσθε με το παραπάνω
Δυο δυο, τρεις τρεις, να παίξετε, να ερωτευθείτε,
Kαι να ξεσκάσετε, αδελφέ, μετά από τόση κούραση.

(Mας γέρασαν προώρως Γιώργο, το κατάλαβες;)

Δηλώσεις του αρχιεπισκόπου

Μαΐου 29, 2007

Χθες ο μακαριότατος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κατά την διάρκεια του κηρύγματος έκανε πάλι επίθεση κατά συγκεκριμένου πολιτικού χώρου(συνασπισμός). Διάβασα μια πολύ ωραία ανακοίνωση στο ιστολόγιο του Σκορπιού από όπου και σύνδεσμος http://greekscorpio.wordpress.com/2007/05/29/64/
Πιστεύω ότι ο μακαριότατος πρέπει να περιοριστεί στα αυστηρά θρησκευτικά του καθήκοντα και να αφήσει τα πολιτικά στους πολιτικούς

Αλλαγή μοτίβου σε Καβάφη

Μαΐου 25, 2007


Νομίζω ότι ο greekscorpio στο χθεσινό σχόλιο του είχε δίκιο για την εμμονή μου στην ποίηση του Βάρναλη. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να αλλάξω μοτίβο. Προτίμησα Καβάφη και μάλιστα, όχι ένα από τα πιο εύκολα και γνωστά του ποιήματα. Γράφτηκε το 1926.Ελπίζω να σας αρέσει και να μην κατηγορηθώ για πορνόφιλο ή φιλομοφυλική τάση από τυχόν σεμνότυφους φίλους

Μέσα στα καπηλειά

Μέσα στα καπηλειά και τα χαμαιτυπεία
της Βηρυτού κυλιέμαι. Δεν ήθελα να μένω
στην Αλεξάνδρεια εγώ. Μ’ άφισεν ο Ταμίδης·
κ’ επήγε με του Επάρχου τον υιό για ν’ αποκτήσει
μια έπαυλι στον Νείλο, ένα μέγαρον στην πόλιν.
Δεν έκανε να μένω στην Αλεξάνδρεια εγώ.-
Μέσα στα καπηλειά και τα χαμαιτυπεία
της Βηρυτού κυλιέμαι. Μες σ’ ευτελή κραιπάλη
διάγω ποταπώς. Το μόνο που με σώζει
σαν εμορφιά διαρκής, σαν άρωμα που επάνω
στην σάρκα μου έχει μείνει, είναι που είχα δυο χρόνια
δικό μου τον Ταμίδη, τον πιο εξαίσιο νέο,
δικό μου όχι για σπίτι ή για έπαυλι στον Νείλο.

Ο Ράσσελ

Μαΐου 24, 2007

Επέτειος της γέννησης του Μπέρτραντ Ράσελ η 18 Μαΐου 1872. Με ευκαιρία Ο Ιστολόγος Φραγκόπουλος ανάρτησε ανακοίνωση από όπου και ο σύνδεσμος

sfrang

Και τώρα ώρα ποιήση

Μαΐου 24, 2007

Τώρα που τελείωσαν τα ποδοσφαιρικά πανηγύρια και έπαψε να ρέει άφθονη η μπύρα και να πετιούνται προς ανακύκλωση τα αλουμινένια ντενεκεδάκια(άκουσον-άκουσον μάζεψαν 90 τόννους από το Σύνταγμα σε δυο μέρες) ας θυμηθούμε την ποίηση και ας χαρούμε το άκρως λυρικό και ερωτικό Τσιγγάνικο του Κ.Βάρναλη

Βάρα γερά τον νταγερέ, πιωμένε μου λεβέντη!
Κορδέλλα κόκκινη κρεμώ στον άγριο εσέ ζουρνά σου!
Φλουρί κολλώ στο στήθος σου, ξυπόλυτη χορεύτρα!
στρογγυλοπαίζει σου η κοιλιά κι ο κόρφος σου πετάει
τα μπρούνζινα γιορτάνια σου και τα χοντροβραχιόλια.
Παίζει το μαύρο μάτι σου, μαργιόλικο, μεγάλο,
και φέρνει ο λάγνο σου χορός την πεθυμιά της νύχτας!..
Kρασί ας μη παύσουν τ’ άταχτα μουστάκια μας να στάζουν!.
Ε συ, πατέρα! Η κόρη σου ‘πόψε το παραμύθι
θα μου είπει το τσιγγάνικο πα’ στο προσκεφαλό μου!